Nowy godzien polecenia każdemu sneakersowi niezbędnik z ciekawymi linkami.

Poczułem silny zapach przypominający mieszaninę spermy i moczu. Pod dresem ukrywał się całkiem spory wał. Delikatnie objąłem go wargami. Philips natychmiast odepchnął moją głowę.

- Wiem, że się nie możesz doczekać śmietanki prawdziwego faceta, ale najpierw musisz sobie na to zasłużyć – ryknął ponownie po czym znowu chwycił mnie za włosy i przyciągną moją głowę do swojej pachy. – Skoro tak lubisz zapach moich śmierdzieli, to zapewne nie będziesz miał nic przeciwko wylizaniu moich pach. Prawda? Hahaha – roześmiał się szyderczo.

Jednym ruchem ręki zdarł z siebie podkoszulek. Mój nos powędrował prosto w głąb jego pachy. Zanim to się jednak stało moim oczom ukazał się potężnie zbudowany tors z gigantycznie rozwiniętymi mięśniami piersiowymi i pięknie wyrzeźbionym kaloryferkiem na brzuchu. Widok był zniewalający. Philips śmiał się przez cały czas, a jego mięśnie pobudzone tańczyły przed moimi oczami niczym płachta przed rozjuszonym bykiem. Tymczasem mój nos powoli aklimatyzował się w nowym środowisku. Ciepła spocona pacha Philipsa zdawała się być doskonałym mikroklimatem dla moich nozdrzy.

- Liż kurwa tę pachę i przestań się opierdalać – wycharczał Philips.

Jego silna dłoń kierowała z łatwością moją głową we wszystkich kierunkach. Słonawy smak potu Philipsa połączony z intensywną męską wonią rozbudzał moje zmysły do szaleństwa. Czułem jak w spodniach mój prywatny joystick budzi się do życia w zawrotnym tempie. Łakomie zlizywałem najdrobniejsze kropelki potu z wygolonej gładko pachy Philipsa. On zaś dociskał moją głowę coraz silniej i silniej. Chwilę później szarpnąwszy mnie za włosy przeciągnął moją głowę w kierunku swojej drugiej pachy. Przez moment mogłem ponownie ujrzeć jego zadowolone i rozbawione oblicze. Philips mruczał z zadowolenia od czasu do czasu wydając jęki aprobaty dla mojej służalczości.

- Ucałuj suko teraz mojego bicepsa i podziękuj mu za to, że ci nie wpierdolił – rozkazał.

Z niekłamaną radością zabrałem się więc do całowania jego gigantycznego bicepsa nieświadomy, że ramie Philipsa z wolna owija się wokół mojej szyi. Stalowe mięśnie powoli zaciskały się na moich tętnicach szyjnych odcinając z wolna dopływ krwi do mózgu. Wypowiadane przez Philipsa słowa stawały się z minuty na minutę coraz bardziej odległe. Powoli robiło mi się coraz cieplej i bardziej błogo. Czułem, że tracę przytomność. Ostatkiem świadomości usłyszałem jeszcze:

- Śpij. Za chwilę zaśniesz.

Philips był młodszy ode mnie jedynie trzy lata. Znali się z Matim od podstawówki. Teraz od paru lat wspólnie trenowali i spędzali ze sobą ogólnie dość dużo czasu. Przystojny, o ostro zarysowanych męskich, lekko atawistycznych rysach, dużo bardziej umięśniony od Matiego. Jego sylwetka budziła respekt dla wysiłku i determinacji z jaką pracował nad swoim ciałem. Niezła sytuacja materialna sprawiała, że mógł sobie na wiele pozwolić.

Mati z lekkim żalem w głosie intruował mnie, jak am w czasie weekendu zajmować się Philipsem. Tłumaczył mi, że jest on dla niego jak starszy brat i należy mu się taki sam szacunek jak Matiemu.

Philips przyjechał po mnie o szóstej. Siedziałem lekko sparaliżowany na tylnym siedzeniu jego beemki. Po niecałej godzinie byliśmy już u niego w domu. Wysiadając z auta wręczył mi swoją torbę treningową, którą miałem nieść mu do domu. W mieszkaniu panował ogólny ład i porządek. Philips wbił się w fotel wskazując mi miejsce przy jego nogach.

- He, he! Jak pamiętam, bardzo podobał ci się ostatnio zapach moich syr. Przygotowałem więc dla ciebie na weekend wiele związanych z tym atrakcji, teraz jednak zacznij lizać moje conversy – rozkazał.

- Ale Mati nie zmusza mnie do lizania butów – odparłem zaskoczony.

Philips uderzył mnie z otwartej w twarz, tak że upadłem na ziemię. Zaczesane do tyłu włosy rozsypały mi się po czole. Policzek piekł mnie niemiłosiernie. Nie wiedziałem co się dzieje. Mati nigdy nie był brutalny i nie bił mnie.

- Słuchaj pedałku – ryknał Philips – nie zamierzam się z tobą tutaj zabawiać. Masz wykonywać moje polecenia bez najmniejszego szemrania. Liż mi buty! – zakończył przygniatając moją twarz do ziemii podeszwą jednego z conversów.

Zupełnie zdezorientowany i skazany na łaskę Philipsa zacząłem lizać skórę jego biało-czerwonych butów. Mój język stopniowo przyzwyczajał się do nowego doznania. Kiedy moja twarz zbliżała się do górnej krawędzi butów poczułem ulatujący z nich silny zapach spoconej stopy. Wróciły wspomnienia sprzed kilku dni kiedy to poraz pierwszy wąchałem stopy Philipsa. Mimo dość niespodziewanego przebiegu wydarzeń nie potrafiłem zapanować nad ogarniającym mnie podnieceniem. Teraz lizałem buty Philipsa coraz łapczywiej jakbym nie mógł nacieszyć się ich smakiem. On zaś ustawiał swoje stopy w coraz to nowej pozycji, tak że wreszcie mój język powędrował na samą podeszwę. Spojrzałem na Philipsa kątem oka. Jego sadystyczne spojrzenie przepełnione zadowoleniem i poczuciem dominacji obudziło we mnie potężne upokorzenie. Czułem, że jestem zupełnie bezwolny wobec jego najmniejszego żądania. Czułem się gorszy i zupełnie zdominowany.

- No i widzisz – odezwał się nagle Philips. – Tak jest zdecydowanie lepiej. Zajmij się więc moimi stopami. Celowo nie tylko nie zmieniałem od tego czasu skarpet i wróciłem dzisiaj w treningowych conversach. Muszę cię zmartwić, ale te buty mają już cztery lata i używam ich tylko na siłkę i biegania, więc walą jak skurwysyn. To czego mogłeś spróbować ostatnio to pikuś w porównaniu z tym co ci zafundowałem na ten weekend – zaśmiał się drwiącą.

- Cieszę się Panie! – odparłem zmieszany.

- No to do dzieła! Jestem zmęczony więc przyda mi się trochę relaksu. Zdejmij moje buty, ale biegiem! – rozkazał z naciskiem.

Pospiesznie zacząłem rozwiązywać sznurowadła. Kiedy zsunąłem wreszcie jego prawy but, Philips bez wahania przycisnął uwolnioną stopę do mojego nosa. Wtedy zrozumiałemco miał wcześniej na myśli. Zapach w istocie był piorunujący. Silny, wręcz amoniakalny, o mocno winnym aromacie, zapierał dech w piersiach brutalnie wdzierając się w moje nozdrza. Zakrztusiłem się lekko, wywołując nieświadomie ironiczny śmiech Philipsa.

- Czyżby ktoś się poddał? – zapytał sarkastycznie unosząc moją głowę za włosy. – Jak już się nacieszysz aromatem mam dla ciebie jeszcze jedną niespodziankę – oznajmił dociskając moje usta do skrytego za czarnym dresem krocza.

Poczułem silny zapach przypominający mieszaninę spermy i moczu. Pod dresem ukrywał się całkiem spory wał.

- Już nie. Teraz twoim zadaniem będzie zajmowanie się mną, a czasem moimi kumplami. Moja firma prosperuje coraz lepiej więc z głodu nie umrzesz, a do ubrania też coś się znajdzie – odparł arbitralnie.

- Ale co ja powiem w domu? Przecież nie oznajmię im, że zostałem twoim niewolnikiem.

- Nie denerwuj się. Powąchaj moje soksy! Wycisz się trochę – kontynuował. – Na to też się znajdzie rada. Po pierwsze zatrudnię cię oficjalnie w mojej firmie. Po drugie, narazie powiesz, że zamykamy inwentaryzację, więc będziesz potrzebny czasem do późna i dla wygody będziesz nocował u mnie. Potem pomyślimy nad resztą – uśmiechnął się szeroko.

– I nie zapominaj, że w domu mówisz do mnie „Tak Panie!” A teraz zdejmuj mi skarpety i zacznij lizać moje stopy, bo jak przyjdę za godzinę z moimi kumplami z siłki, to będziesz miał jeszcze trzy pary stóp oprócz moich do wylizania.

- Co? – jęknąłem zaskoczony. – To taki mały prezent ode mnie na dobry początek – skwitował. – A może, któryś z chłopaków da ci ucałować swojego bicepsa. Prawda, że fajnie? – wybuchnął śmiechem. – I pamiętaj! Zawsze „Tak Panie!” A teraz liż i się nie ociągaj, bo chce się zrelaksować zanim przyjdą chłopacy za godzinę.

- Tak Panie! – potwierdziłem wciąż jeszcze niepewnie. – Naprawdę mówisz to wszystko poważnie, czy najnormalniej chcesz mnie ośmieszyć? – zapytałem po chwili.

- Sądzisz, że włożyłem tyle wysiłku, żeby cię tylko ośmieszyć? – odpowiedział pytaniem. – Rzecz jasna, gdybyś się nie zgodził musiałbym cię skompromitować dla zachowania twarzy. Ale wiesz doskonale, że ty tego chcesz tak samo mocno jak i ja. Zostałem stworzony, by mieć sługę, a ty po to by mi służyć. Tak nam było pisane. W sumie to i lepiej, że się nigdy nie zaprzyjaźniliśmy, bo teraz byłoby jakoś głupio – stwierdził z pełnym przekonaniem, po czym dodał – Smakują ci moje stopy?

- Tak Panie! To prawdziwa uczta dla twego pokornego sługi – odpowiedziałem już z dumą. – To świetnie. Od dzisiaj bowiem nie będę ci szczędził tego przywileju. Ha! A ponieważ świetnie się spisujesz, myślę że i moi kumple z siłki zechcą cię w ten sam sposób nagradzać – roześmiał się wiedząc, jaką ma nade mną przewagę.
Ja tymczasem delektowałem się zlizywanym z jego stóp potem. Pieściłem językiem każdy milimetr skóry jego podeszw. Ssałem jego palce i oddychałem z radością zapachem wydobywającym się z jego soksów. Czułem się zupełnie uzależniony. To było silniejsze ode mnie.

Zupełnie nie dostrzegłem kiedy minęła godzina. Nagle rozległ się przeszywający dźwięk dzwonka do drzwi. Mati wstał z fotela i założył klapki adidasa. Odchodząc zwrócił się do mnie.

- Następnym razem jak usłyszysz dzwonek, pamiętaj, że masz mi założyć klapki na nogi! A teraz usiądź na chwilę zanim ponownie wrócisz na swoje miejsce na podłodze – polecił.

Z korytarza wprowadził trzech równie mocno przypakowanych jak on chłopaków. Wszyscy łysi, na sportowo ubrani i w super butkach. Dosłownie raj dla oczu. Wszyscy czworo weszli do pokoju tylko rzucając w moją stronę orientacyjne spojrzenia. Z powietrza do moich nozdrzy dobiegł silny zapach samczego potu. Mój mózg od tej chwili nastawiony był tylko na jedno.

- Siadajcie – rzucił Mati – Zaraz przynisę jakieś browary, a wy tymczasem chwileczkę odpocznijcie. Osobiście polecam masaż stóp językiem w wykonaniu mojego prywatnego podnóżka.

- Stary! Nie wkręcaj nas! Chyba nie sądzisz, że uwierzymy, że ten gostek będzie pucował językiem nasze śmierdzące po treningu syry? – switował największy całej czwórki.

- Przekonaj się Philips! – odpowiedział mu i chwilę potem zwrócił się do mnie.

– Nie zawiedź mnie! Zajmij się natychmiast stopami Philipsa. Widzisz, że chłopak cierpi.

- Mati! Ale ja tych iperytów nie zmieniałem od czterech treningów. Myślisz, że koleś to przeżyje? – pytał ciągle zdziwiony Philips.

- Philips! On nie tylko to przeżyje, ale będzie bardzo szczęśliwy. Prawda? – zapytał w moją stronę.

- Tak Panie! – odpowiedziałem całując białe pumy Philipsa.

- Skoro tak twierdzisz Mati. Zrobimy mały test. Jeśli koleś przeżyje wachanie moich toksycznych skarpet przez 10 minut to zostanę chyba Mati stałym gościem u ciebie na te masaże – skwitował wybuchając śmiechem. Spojrzał przez moment na mnie i powiedział – sorry gościu, ale to będzie dla ciebie straszne.

- W żadnym wypadku Panie! – odpowiedziałem pokornie. – Będę szczęśliwy mogąc wdychać zapach twoich stóp, tak ciężko pracujących na siłowni dodałem.

Philips ponownie wybuchnął śmiechem. Wspomniał jeszcze coś o tym, że wciąż nie może w to uwierzyć, ale pozwolił mi zdjąć jego buty. Tymczasem ja ułożyłem się wygodnie na ziemii i przycisnąłem podeszwy jego stóp odzianych w mokre od potu, pożółkłe skarpety. Philips dusił się od śmiechu co chwilę spoglądając na stopy. Kazał mi robić głębokie wdechy przez nos. Zapach rzeczywiście był ostry, ale nie potrafiłem się wprost od niego uwolnić.

5 grudnia strona soxomatic.wordpress.com została wyświetlona 1000 raz

Autor opowiadań dziękuje czytelnikom

 życząc im wielu wrażeń i aromatycznych skojarzeń

podczas lekuty kolejnych opowiadań

Kiedy latem w podkoszulku na ramiączkach i biało-niebieskich nikach shox revolution wystawał na ulicy omal nie traciłem głowy. Masywne mięśnie, pięknie opalona skóra, no i te najki, których rozmiar szacowałem na jakieś 49. Poprostu odlot.

Pewnego wieczora znalazłem w sieci ogłoszenie. „Młody paker sprzeda swoje śmierdzące soksy po kilku siłkach.” Napisałem więc maila i zamówiłem od gostka soksy. Po kilku dniach, kiedy przesyłka nie nadchodziła postanowiłełm do niego napisać ponownie. Kilka minut później usłyszałem dżwięk telefonu.
- Piotrek? – usłyszałem w słuchawce męski głos.

- Tak, a z kim rozmawiam?

- Mati z dołu. Listonosz zostawił u mnie dla ciebie przesyłkę. Wpadnij po nią, jak masz czas – usłyszałem.

- Dobrze! Zaraz będę! Dzięki za telefon. – i odłożyłem słuchawkę.

Cholera! – pomyślałem. – Mam nadzieję, że jej przez przypadek nie otworzył.

Schodziłem po schodach z sercem na ramieniu. Z drugiej strony, przecież nikt nie otwiera cudzych paczek, więc raczej nie miałem się czego obawiać.

- Wchodź do środka – przywitał mnie z uśmiechem Mati. – Dopiero co wróciłem z siłki, więc pomyślałem, że zadzwonię do ciebie, to sobie odbierzesz tę paczkę.

- Dzięki serdeczne. Wezmę paczkę i znikam. Nie chcę za bardzo przeszkadzać – rzuciłem pospiesznie.

- No coś ty! Nareszcie jest okazja, żeby się poznać. Mam jeszcze w lodówce jakiś browar – nalegał.

Był bardzo sympatyczny, a mi robiło się słabo na jego widok. Postanowiłem jednak skorzystać z okazji nawiązania kontaktu.

- Siadaj! Butelka czy pokal? – zapytał.

- Dla mnie może być butelka – odparłem.

- Kurcze! Mieszkamy tu tyle lat, a nigdy nie zamieniliśmy ze sobą nawet słowa. A tu taki przypadek. No powiedz sam.

- Fakt. Ale co taki „psorek” miał ci zawracać głowę. Zanudziłbyś się ze mną na śmierć.

- Nie przesadzaj. Mamy trochę wspólnego. Od tego roku zacznę studiować na tym samym wydziale, który ty ukończyłeś. Mam nadzieję, że mi trochę pomożesz – oznajmił sącząc piwo.

- Jasne! Nie ma sprawy! Mam sporo notatek i pokaźną literaturę więc jak coś to wal – stwierdziłem.

Mati uśmiechnął się pokazując szereg białych lśniących zębów. Jego uśmiech był wprost zabójczy.

- Ale, ale. Przecież przyszedłeś tu po paczuszkę – przypomniał.

- No właśnie. Trochę na nią już czekałem więc nie gniewaj się, ale wezmę ją i lecę do siebie – skwitowałem.

- Tylko tydzień. Ale przecież musiałem dobrze przygotować jej zawartość. Dzisiaj miałem je na sobie ostatni raz, więc możesz je zdjąć mi z nóg – zachęcił.

Zgłupiałem do reszty. To nie możliwe, żebym zamówił soksy u swojego sąsiada.

- Jak to przygotować? – spytałem oszołomiony.

- Normalnie! Dałem ogłoszenie, a ty napisałeś maila. Konto jest kumpla, ale soksy moje. No dalej!

- Może lepiej już pójdę – odparłem wstając z fotela.

- Zapomnij o tym! – Trzymał mnie jedną ręką. – Poza tym chyba nie zamierzasz zmarnować takiej okazji? Na kolana! – rozkazał stanowczo.

Wiedziałem, że teraz już się z tego nie wyplączę. Swoją drogą rzeczywiście pragnąłem paść do jego stóp. Całe to zdarzenie było wprost nieprawdopodobne, a jednak. Opadłem na kolaana pochylając się nad czarnymi najkami Matiego. Z bliska jego stopy wydawały się jeszcze bardziej gigantyczne. Ucałowałem każdy z butków z pełnym namaszczeniem.

- To mi się podoba. Od razu widać znawcę – wybuchnął śmiechem – Myślę, że chciałbyś teraz skosztować tego dojrzałego aromatu skrytego w najkach – oznajmił stanowczo.

Bardzo dobrze wiedział, że ma rację. Tego właśnie pragnąłem. W skupieniu rozwiązywałem sznurowadła, po czym zacząłem delikatnie zsuwać prawy a potem lewy but. Z wnętrza zaczął wydostawać się ostry zapach męskiej stopy.

- Połóż się na plecach! Tak by twoja twarz mogła służyć jako oparcie moich stóp. Dzięki temu będziesz miał z nich uspokajającą maseczkę. Taką jaką zawsze pragnąłeś mieć.

Leżałem teraz u stóp Matiego, które ciężkim kompresem szczelnie przylegały do mojej twarzy. Niepewnie gładziłem mięśnie jego łydek. Mati mruczał z zadowolenia.

- Dokładnie wiesz jak dać odpocząć nogom Twojego Pana – na chwile zawiesił głos – Myślę, że zostaniesz moim sługą i niewolnikiem na stałe – podsumował.

- To niemożliwie – protestowałem próbując podnieść się z podłogi. Jednak ciężkie stopy Matiego, wsparte teraz na mojej klatce piersiowej, wyperswadowały mi ten pomysł od razu. Dopiero teraz dostrzegłem, że Mati nagrywa moje zabawy jego stopami na wideo.

- Przestań. Oszalałeś? – krzyknąłem próbując ponownie wstać. Ale tak jak poprzednio pozostałem na ziemii. – Proszę cię Mati, tylko nie pokazuj tego nikomu. Dobrze? – wydusiłem błagalnie.

- Jest tylko jeden warunek. Zostaniesz już na zawsze moim ponóżkiem i niewolnikiem. No i oczywiście zamieszkasz u mnie. Trochę mi tu samotnie, teraz kiedy rodzice zostawili mi mieszkanie, przenosząc się do dziadków.

- Mati! Jak ty to sobie wyobrażasz? Przecież ja w przyszłym tygodniu wracam do pracy! – oznajmiłem całkiem zbity z tropu.

- Już nie. Teraz twoim zadaniem będzie zajmowanie się mną, a czasem moimi kumplami. Moja firma prosperuje coraz lepiej więc z głodu nie umrzesz, a do ubrania też coś się znajdzie - odparł arbitralnie.

Lubiłem ich wizyty, wnosili bowiem trochę życia do zajmowanego przeze mnie w pojedynkę mieszkania. Wpadali niczym tajfun, wciąż pełni energii mimo zmęczenia treningiem, po czym zajmowali dwuosobową sofę przed telewizorem. W międzyczasie ja przynosiłem z kuchni coś do picia i chrupania, a że lubie oglądać telewizję w pozycji leżącej, układałem się na dywanie przed kanapą. Pozycja ta zresztą miała jeszcze jedną zaletę. Dzięki niej miałem zawsze wspaniały widok na ich ogromne stopy, zawsze obowiązkowo odziane w białe soksy. Pochłonięci filmem nie zauważali moich ukratkowych spojrzeń, tak przynajmniej sądziłem.

Tamtego wieczora Jarek i Seba przyszli do mnie bezpośrednio z siłowni nieco wcześniej niż zwykle. Niemlaże rytualnie zasiedli na sofie, ja tymczasem udałem się do kuchni. Kiedy wróciłem z przerażeniem stwierdziłem, że chłopaki oglądają pozostawiony przeze mnie w odtwarzaczu sneakersowy film. Na ekranie młody gostek zmuszany był przez trzech dresiarzy do wąchania i lizania stóp. Stanąłem jak wryty nie wiedząc jak wywinąć się z tej sytuacji.

– Stary? Co to za jazda? – zapytali ze zdziwieniem, niemal równocześnie.

– Nie wiem! Było w pudełku, zamiast filmu, który przyniosłem z wypożyczalni – skłamałem drżącym głosem. Musiałem jednak zabrzmieć niezbyt przekonywająco, bo Seba po chwili skwitował z przekąsem:

– Zaraz sprawdzimy jak bardzo lubisz wąchać przepocone skarpety, skoro lubisz takie kino.

– To nie moje! – wykrzyknąłem z rozpaczą w głosie.

– A ja jednak myślę, że twoje – odparł z drwiną Jarek. – Teraz rozumiem czemu tak chętnie przyglądałeś się naszym stopom zamiast oglądać filmy.

W tym momencie Seba sprawnym ruchem sprowadził mnie do parteru, tak że upadłem twarzą wprost na Jarkowe stopy.

– Spokojnie. Nawąchasz się do woli – obaj parsknęli śmiechem.

– Przestańcie! – prosiłem. – Przecież jesteśmy kumplami.

– Poprawka. Byliśmy! Teraz zostałeś naszym… jak to nazwać? …podnóżkiem – poprawił mnie natychmiast Seba. – Nasi kumple nie mają w zwyczaju padać nam do stóp błagając o możliwość wąchania naszych skarpet. Oczywiście jeśli nie będziesz posłuszny, wtedy zmuszeni będziemy ujawnić innym twój „wstydliwy” sekret.

Próbowałem ubłagać ich ze wszystkich sił. Zrozumiałem jednak szybko, że Jarek i Seba wcale nie zamierzają rezygnować z zabawy jaką im urządziłem swoim kosztem przez własną nierozwagę. Jarek uniósł prawą stopę i podstawił mi ją prosto przed nos. Poczułem silny zapach potu unoszący się z wilgotnego i lekko pożółkłego soksa.

– Ucałuj ją! – rozkazał. – Powinieneś mi podziękować za ten przywilej, który cię zaraz spotka. W końcu jesteś pierwszym, który go dostąpi. Nosiliśmy te soksy z Sebą przez cały tydzień na siłownię, chcąc zemścić się za te spojrzenia. Nie przypuszczaliśmy jednak, że właśnie tego pragniesz. Jakże mógłbym ci teraz tego odmówić – ponownie wybuchnął śmiechem.

Nieśmiało chwyciłem w dłonie jego ogromną stopę i z drżącym sercem ucałowałem. Na wargach poczułem lekko słonawy smak potu, którym przesiąknięta była cała skarpeta. W głębi ducha zdawałem sobie sprawę, że pragnąłem tej chwili od pierwszego dnia kiedy poznałem Jarka i Sebę. Z drugiej strony czułem się potwornie upokorzony. Chęć by wszystko było jak dawniej kłóciła się z ukrytym pragnieniem wąchania ich soksów. Jak przez mgłę słyszałem jeszcze szyderczy śmiech chłopaków, ale stopniowo poddawałem się swoim głęboko skrywanym marzeniom wdychając coraz głębiej i głębiej przenikliwy aromat ciężko wypracowanego na siłowni potu.

– Ściągnij mi skarpety zębami i zacznij lizać moje syry – usłyszałem po chwili.

Wszystkie opory prysnęły niczym mydlana bańka. Z poświęceniem i czcią lizałem każdy najmniejszy skrawek Jarkowych stóp. Ich zapach odebrał mi całkowicie zmysly. Lizałem i całowałem je na przemian dziękując chłopakom za ów upragniony przywilej, Jarek zaś mruczał z zadowoleniem dając mi do zrozumienia, że dobrze spełniam swoje powołanie. Wkrótce i Seba zachęcany przez Jarka przycisnął swoje równie wielkie stopy do mojej twarzy. Ciepły, wilgotny okład z jego stóp, przesycony jeszcze silniejszym zapachem był dla mnie niczym magiczny afrodyzjak. Nie chciałem, nie umiałem, nie potrafiłem walczyć ze swoimi nowymi Panami. Mieli nade mną całkowitą i zupełnie nieograniczoną kontrolę. Gotów byłem spełnić każde ich najdrobniejsze życzenie.

– Jarek! On jest kompletnie stuknięty – skwitował Seba. – Ale ta dominacja i przewaga jaką nad nim mamy, to coś co daje mi niezłego kopa. Zawsze chciałem mieć niewolnika, który będzie wąchał i lizał moje stopy, a tu proszę.

– Wiesz co Seba? – zagabnął Jarek. – Nareszcie będziemy traktowani po królewsku. No i mamy chatę za friko. Czujesz to? A po każdej siłce masaż stóp – rozmarzył się.

c.d.n.